De terugkeer in 2026 stelt de Franse financiële afdelingen voor een dichte regelgeving kalender. Tussen de inwerkingtreding van de verplichte elektronische facturering, de verlenging van de belasting op de winsten van grote bedrijven en een vereenvoudigingswet die de administratieve formaliteiten hertekent, zijn de afwegingen niet langer een kwestie van strategische monitoring, maar van onmiddellijke naleving.
Elektronische facturering in Frankrijk: de operationele schok van 1 september 2026
De ontvangst van elektronische facturen is verplicht voor alle bedrijven die aan de btw zijn onderworpen sinds 1 september 2026, inclusief verenigingen. Grote bedrijven en ETI moeten tegelijkertijd hun facturen in elektronisch formaat uitgeven en hun e-reportinggegevens via goedgekeurde platforms verzenden.
PME’s, TPE’s en micro-ondernemingen krijgen uitstel tot 1 september 2027 voor de verplichting tot uitgifte. Dit uitstel ontslaat echter niet van de ontvangst: elk bedrijf moet nu al een gedigitaliseerde factuur accepteren.
Het probleem is niet zozeer het juridische kader, maar de vertraging in de uitrol. Volgens Le Monde heeft bijna één op de twee betrokken bedrijven nog geen stappen ondernomen enkele dagen voor de deadline. Dit cijfer onthult een gebrek aan voorbereiding dat verder gaat dan eenvoudige nalatigheid. Veel structuren hebben nog geen partnerplatform voor digitalisering (PDP) gekozen, noch hun boekhoudketen aangepast.
We zien dat bedrijven die handelen op het businessportaal van Clarity News regelmatig updates over deze regelgeving deadlines en ervaringen met naleving vinden.
De financiële afdelingen die nog niet met het project zijn begonnen, moeten drie punten prioriteren:
- De identificatie van een goedgekeurde PDP die compatibel is met hun beheersoftware, wetende dat de technische aansluittermijnen enkele weken kunnen bedragen
- De update van klant- en leveranciersbestanden (SIREN, routeringsadressen) om de goede ontvangst van de stromen te waarborgen
- De training van de boekhoudteams in de nieuwe formaten (Factur-X, UBL) en de bijbehorende e-reportingverplichtingen
Belasting op de winsten van grote bedrijven: een regeling die wordt verlengd
De uitzonderlijke bijdrage op de winsten van grote bedrijven, aanvankelijk gepresenteerd als tijdelijk, bevestigt zich in het Franse fiscale landschap. Het wetsvoorstel voor de begroting van 2027 voorziet in de terugkeer van deze bijdrage, wat een blijvende fiscale druk op groepen met een omzet boven een bepaalde drempel instelt.
Voor ETI’s die dicht bij deze drempel liggen, is de kwestie niet langer alleen boekhoudkundig. Het wordt strategisch: bepaalde externe groeihandelingen of intragroep herstructureringen wijzigen de consolidatiekring en kunnen een bedrijf in het toepassingsgebied van de belasting brengen.
De fiscale afdelingen moeten deze bijdrage integreren in hun meerjarige simulaties, en niet alleen in de begroting van het lopende jaar. Het signaal dat de wetgever afgeeft, is dat van een geleidelijke normalisatie van de belasting, ver weg van het aanvankelijk weergegeven uitzonderlijke karakter.
Wet ter vereenvoudiging van het economische leven: wat verandert er concreet voor PME’s
De wet ter vereenvoudiging van het economische leven, gepromulgeerd in 2026, schrapt of verlicht verschillende tientallen administratieve formaliteiten die op TPE’s en PME’s drukken. De tekst beperkt zich niet tot intentieverklaringen: het wijzigt specifieke declaratieverplichtingen.
Onder de meest structurele maatregelen merken we de vermindering van het aantal voorafgaande autorisatieregelingen voor bepaalde gereguleerde activiteiten, de vereenvoudiging van de procedures voor statutaire wijzigingen, en de verlichting van de verplichtingen voor wettelijke publicatie in bepaalde gevallen.
De echte uitdaging blijft de eigenaarschap door de bedrijven. Een juridische vereenvoudiging heeft alleen effect als de leiders en hun adviseurs (advocaten, accountants) hun praktijken aanpassen. De kantoren die TPE’s begeleiden, merken op dat veel ondernemers de inmiddels geschrapte formaliteiten nog steeds negeren en deze uit gewoonte blijven uitvoeren.
Belastingstabiliteit beloofd aan bedrijven: het Lescure-pact
Roland Lescure heeft een stabiliteitspact aan bedrijven beloofd, dat onder andere betrekking heeft op de onderzoeksbelastingkrediet en het Dutreil-pact. Het uitgesproken doel is om investeerders en leiders een voorspelbaar kader te garanderen over meerdere boekjaren.
Deze belofte komt in directe spanning met de verlenging van de belasting die hierboven is genoemd. De coexistence van een stabiliteitsdiscours en een daadwerkelijke fiscale verzwaring creëert een onzekerheid die de financiële markten en investeringsfondsen in hun waarderingsmodellen integreren, met name op de Parijse beurs.
Transition management in Frankrijk: een markt die zich structureert in het licht van de regelgeving
Het gebruik van transition management neemt toe in Franse PME’s en ETI’s. Het is niet langer een reflex die voorbehouden is aan grote groepen in crisis. De regelgeving deadlines van 2026 (elektronische facturering, CSRD voor de grootste structuren) creëren tijdelijke behoeften aan gespecialiseerde vaardigheden die de interne teams niet altijd bezitten.
De meest gevraagde overgangsmissies hebben betrekking op de financiële leiding en de leiding van informatiesystemen, precies de twee functies die het meest worden gevraagd door de verplichte digitalisering en de nieuwe rapportage-eisen.
De markt voor transition management professionaliseert met de opkomst van sectorale barometers en gespecialiseerde kantoren die hun aanbod segmenteren op basis van de grootte van het bedrijf. Voor PME’s stelt het inschakelen van een transitionele financieel directeur voor zes tot twaalf maanden hen in staat om een project voor naleving succesvol uit te voeren zonder een permanente profiel aan te nemen.
De terugkeer in 2026 markeert een keerpunt voor Franse bedrijven. De teksten zijn gepubliceerd, de deadlines zijn vastgesteld, en de achterstand die een aanzienlijk deel van het economische weefsel heeft opgelopen, transformeert elke week van uitstel in een risico op niet-naleving. De algemene directies die hun regelgevingprioriteiten nog niet hebben afgewogen, lopen het risico op sancties, maar ook op een verlies van concurrentievermogen ten opzichte van concurrenten die al operationeel zijn op het gebied van gedigitaliseerde facturering.
